پنجاه و هشت سال پیش ، ما را تنها گذاشت ؛ اما او ، حدیثِ ” غایبِ همیشه حاضرِ ” تاریخ ایران است . تبرها در کار بودند تا درخت تناور را بیفکنند . گرچه ، درخت را افکندند ؛ اما او ، همچنان برپاست : پیشوای مردم و ملت ایران ، در رزم ، برای برپاییِ دولتِ ملی . او ، مصدق است ، مردِ همیشه زندهی تاریخ ایران . هوشنگ طالع / ۱۴ اسفند ۱۴۰۳