در این شرایط بحرانی، زمانی که جامعهی ما با شدیدترین فشارهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی مواجه است؛ زمانی که اختلاسگران و رانتخواران با حمایت حکومت اسلامی ثروتهای ملی را میبلعند و مردم هر روز فقیرتر و بیپناهتر میشوند، مبارزه با ظلم و تبعیض بیش از هر زمان دیگری ضروری است.
ما، فعالان سیاسی، مدنی، فرهنگی و رسانهای، بر این باوریم که در برابر چنین وضعیت اسفباری، سکوت جایز نیست. ما نمیتوانیم بیتفاوت بنشینیم و شاهد نابودی کشور، سرکوب آزادیها، زندانیشدن مخالفان، و تداوم فساد و تباهی باشیم. ما نمیتوانیم نسبت به درد و رنج مردم بیتفاوت باشیم. دردی که در صفهای طولانی نان و دارو، در شرمندگی پدران و مادران سفرهخالی، در اشک کودکان کار، در تنفروشی زنان فقیر، در خودکشی جوانان بیکار، و در هزاران جلوهی فلاکتبار دیگر متجلی است.
ما نمیتوانیم چشم بر واقعیت ببندیم: جمهوری اسلامی دشمن رفاه و آزادی مردم ایران است. ساختار و ذات آن بر پایهی ظلم، فساد، سرکوب و تبعیض استوار است. این حکومت نهتنها توان اصلاح ندارد، بلکه هر روز بیش از پیش به فساد، جنایت، بیعدالتی و ضدیت با منافع ملی و انسانی آلوده میشود.
ما خواهان گذار کامل از جمهوری اسلامی و جایگزینی آن با یک نظام دموکراتیک، آزاد، سکولار و مردمی هستیم؛ نظامی که در آن حاکمیت قانون، حقوق بشر، عدالت اجتماعی، آزادی بیان، برابری جنسیتی و کرامت انسانی برای همگان تضمین شود.
این گذار، تنها از طریق اتحاد گستردهی نیروهای دموکراسیخواه و همراهی مردم ممکن است. ما باید فراتر از اختلافات، برای نجات ایران و رهایی مردم، در کنار یکدیگر بایستیم. ما باید از تجارب تاریخی بیاموزیم و اجازه ندهیم گذشتهی تاریک ۱۳۳۲ و ۱۳۵۷ تکرار شود. امروز، مسئولیت ما، ساختن فردایی بهتر برای نسلهای آینده است.
ما با صدای بلند اعلام میکنیم: «نه» به جمهوری اسلامی، «آری» به ایران آزاد، آباد، دموکراتیک و انسانی.
به امید پیروزی مردم ایران و پایان دادن به دههها ظلم، فساد، سرکوب و خرافه.